De plannen uitgeplozen, deel 3: Winters for Life, part I

‘t Zal in één bijdrage niet lukken, de plannen van de Winters-for-Life uitspitten (officieel: Deelplan 2, Achterste Hostie). Daarom een logisch begin: wat zeggen al die kleuren op de kaart?

Eerste vuistregel: kakbruin is shit.
Denk: kamions, lawaai, stof, bos weg, boswegen weg voor nog meer Koowt, dat soort zaken.
Wit, daarentegen, is in orde.
Want wit ligt buiten het plan. En, in vergelijking met het plan in het openbaar onderzoek, valt dan op dat van de bruine vlek ondertussen een hoek is afgevallen.
Aan de bovenkant, beginnende bij de Kettingbrug, is tot aan het groene vlakje met “Art. 2.1” een lap oud bos op de grens tussen Kaulille en Lille uit de zandplannen gehaald, zo’n hectare of zes.
Natuurlijk is dat goed nieuws. Alleen: de zandbarones heeft er nooit bijverteld dat die lap bos toch al niet van haar was. Het grootste deel is openbaar bezit, eigendom van de kerkfabriek van Lozen.
Trouwens, het groene hoekje (nu op het gewestplan landbouwgebied met afwisselend maïs en patatten) is ook niet van haar.
Maar dat iets niet van haar is, heeft de madam nooit belet om, als een ware zandbarones, over iedereens basisrechten heen te walsen. Zie ook: kamions door Kaulille en Lille, lawaaioverlast, genotsderving, verkeersonveiligheid, waardeverlies woning.

Tweede vuistregel: blauw deugt evenmin. Denk: de blues. De blauwe stippellijn, zeker die links op de kaart met een ‘I’ en een ‘II’ in, geeft aan tot hoe ver de zandzuigers willen komen: “Natte ontginning”.
Het pyama-streepjes-blauw over de bruine laag heen, vooral rechts op de kaart, geeft aan waar de zandbarones later haar goesting wil doen, in 2030 en later. “Reservegebied”, in officiële plannentaal.
Nadat ze eerst, in fase I, dik 10 hectare oud bos om zeep heeft geholpen, dat gat enigermate heeft opgevuld met grond die vooral uit fase II (verlengde Souheideweg) moet komen. Waar een ander, nieuwer Koowt moet komen, in de plaats van maïs, patatten en – vooral – veel bos.

Derde vuistregel: de groene N “Nabestemming natuurgebied” is een lege doos. Denk: noppes, nuldebotten, nougabollen.
Schaamgroen voor het nageslacht, waar de door ons betaalde beroepsvergaderaars van Natuurpunt Limburg en de Limburgse Milieukoepel zich niet diep genoeg voor kunnen schamen.
Als excuus om in de media te kunnen applaudisseren voor twintig jaar kamions door Kaulille én het wegbaggeren van 20 hectare bos. Zodat ze ergens anders kunnen gaan vergaderen zonder lastig Kauliller volk aan de tafel.

Maar over die kamions, de bossen en de tunnelvisie van de telescopenvogelaars een volgende keer meer.