De plannen uitgeplozen, deel 2

Ook deel 2 van “De plannen uitgeplozen” valt hooguit in de categorie “opwarmer”. Of “lege doos”, ‘t is maar vanuit welke hoek u ernaar kijkt.

Want het deelplan 4, “Riet – Bosschelen Heide”, doet via Art. 4.1 “Agrarisch gebied” niks anders dan bevestigen wat de situatie al decennia is: bepalen dat deze Kauliller uithoek, ingesloten tussen de Rietweg en ‘t fietspad richting Goolder, landbouwgebied is. De enige bijsturing sinds het openbaar onderzoek is wat – agrarisch gezien – zou mogen in dit gebied. Zo is op p. 32 van de stedenbouwkundige voorschriften verduidelijkt dat een tweede grootschalige stankinstallatie zoals in Kreyel niet kan: “Verwerking van producten, met inbegrip van mestbehandeling en mestvergisting, is uitgesloten met uitzondering van bedrijfseigen mest.”

Het belang van dit deelplan zit ‘m dus niet in de inhoud. Dit deelplan is een vorm van hogere wiskunde: je schrapt ergens landbouwgebied (als cadeau aan Winters en om de PRB-eigenaren meer zand te laten uitgraven), en dat compenseer je dan door landbouwgebied aan te duiden dat al landbouwgebied was. Want op het gewestplan uit de jaren ’70, dat door dit RUP wordt vervangen, WAS de Riet al agrarisch gebied. Met dit theoretische verschil dat er nog een oude ontginningsoptie overheen was gelegd, herkenbaar als paarse arcering of overdruk. Iets wat verdwijnt – landbouwgrond – ergens anders “compenseren” door landbouwgrond die er al ligt: ge moet er maar opkomen.

Een lege doos als pasmunt om de zakken van de zandspeculanten te helpen vullen.

Dankuwel, gemeentebestuur van Bocholt.

Volgende keer in deel 3: Winters for Life!